Blue Alpha

เอนทรี่นี้ เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็ค

Profile in Blodwen!Verse

 *ชื่อ - นามสกุล :: รตา รัตยากร ( Rata Rattayakorn )

*ชื่อเล่น :: ต้า, ตา, ริต้า (สองชื่อหลังไม่ชอบเท่าไหร่ เวลาแนะนำตัวจะบอกว่าชื่อเล่นกับชื่อจริงเป็นชื่อเดียวกันไปเลย)

*เพศ - สถานะ ::

- sex(เพศจริงๆ) : หญิง

- gender(เพศที่แสดงออก) : หญิง

- sexuality(เพศที่ชอบ) : Both... (ถ้าเคมีเข้ากันได้ นิสัยถูกใจก็คบได้หมด ....)

*อายุ - วันเกิด :: วันเสาร์ที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2526 (1983)

*ส่วนสูง - น้ำหนัก ::

ส่วนสูง - 180 cm

น้ำหนัก - 63 kg (แต่อาจแกว่งลงได้มากกว่านี้ถ้างานหนัก แต่ไม่ขึ้นไปมากกว่านี้)

กรุ๊ปเลือด - O, Rh-

*สัญชาติ - เชื้อชาติ - ศาสนา ::

สัญชาติ ไทย  เชื้อชาติ ไทย  ศาสนา พุทธ

*ที่อยู่ :: อพาร์ทเมนต์คุณเกล

*อาชีพ / สถานที่ทำงาน :: คุณครูวิชาชีววิทยา(มอปลาย)/วิทยาศาสตร์ทั่วไป-เนื้อหาด้านชีววิทยา(มอต้น)/คุณครูประจำชั้น ทำงานที่โรงเรียน เซนต์ ไอเรียนนา

*ของที่ชอบ (อาหาร - สี - อื่นๆ)

:: อาหาร
- นมร้อน กาแฟ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์
- ไอศกรีม เน้นรสรัมเรซิ่น(ชอบชนิดที่ใส่เหล้ารัมลงไปจริงๆมากกว่าแต่งกลิ่น)

:: สี
- ดำ ขาว เทา
- โทนฟ้า

:: อื่นๆ
- ดอกทานตะวัน (ชอบมาก เพราะเห็นมาตั้งแต่เด็ก)
- วิชาชีววิทยา / วิชาฟิสิกส์
- วันว่างๆที่สามารถทำอะไรที่อยากทำได้ทั้งวัน
- โต้รุ่ง
- ดูดาว
- สัตว์ตัวเล็กๆ เช่น ลูกแมว หนูขาว
- ฟังเพลง หนังสือดีๆ นิยาย ภาพยนตร์(เน้นแอคชั่น/ไซไฟ) การ์ตูน
- แฟนฟิกชั่น แฟนอาร์ต หรือโดจินชิ แนวบอยเลิฟ (ไม่สนใจบอยเลิฟแบบออริจินัลเท่าไหร่)
- อาหารที่ทำเอง
- โหลดบิท
- ช่วงเวลาก่อนสว่าง (ถ้าวันไหนตื่นทันจะรู้สึกดีมากๆ ชอบออกไปจ็อกกิ้งในเมือง หรือไม่ก็มูนวอล์ค/เต้น/ตีลังกาล้อเกวียนที่ทางเดินหน้าห้องเล่นสักรอบสองรอบก่อนอาบน้ำ)
- ความเร็ว จักรยานดีๆ รถแรงๆ มอเตอร์ไซค์ซิ่งๆ
- กางเกง (ชอบใส่กางเกงแสล็คไปทำงานมากกว่ากระโปรงซะอีก)

*ของที่ไม่ชอบ (อาหาร - สี - อื่นๆ)

:: สี
- สีชมพู
- สีโทนพาสเทล

:: อาหาร
- ไม่ค่อยเรื่องมาก กินได้หมด แต่ของที่หวานจัดๆก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ อ้อ ไม่กินเนื้อสัตว์ใหญ่(อาทิวัว แกะ แพะ)และเนื้อพิสดารด้วย
- ของที่แต่งกลิ่น-รสเลียนแบบช็อกโกแล็ต

:: อื่นๆ
- วิชาเคมี / วิชาคณิตศาสตร์
- นักเรียนที่พูดไม่รู้เรื่อง/เด็กหนีเรียน (แต่ยังไงก็รักลูกศิษย์ทุกคนอยู่ดี ความรู้สึกส่วนตัวกับหน้าที่เป็นคนละเรื่องกัน)
- คนที่ไม่ให้ความสำคัญกับวิชาชีวะ
- การถูกเรียกว่าคุณตา หรือ ริต้า
- นิยายรักหวานแหววแบบวัยรุ่น นิยายโรแมนซ์
- แฟชั่น การแต่งตัว ของแบรนด์เนม การช็อปปิ้งเสื้อผ้า การจับกลุ่มนินทา กิจกรรมแบบสาวๆที่เขาทำกัน
- งานฝีมือ นอกจากเย็บเสื้อผ้า-ซ่อมแซมสิ่งของแล้วก็ทำอะไรนอกจากนั้นไม่เป็นหรอกนะ (แกะสลัก ถักไหมพรม บลาบลาบลา)
- ซีรีย์เกาหลี หนังดราม่า หนังรัก
- เครื่องสำอางค์ โดยเฉพาะน้ำหอม
- ควันธูป
- เสียงนาฬิกาปลุกที่ดังหลังจากนอนได้สองชั่วโมง/เสียงโทรศัพท์กลางดึก
- กระโปรง-กางเกงขาสั้น (เต่อกว่าเข่านิ้วเดียวก็ไม่เอาแล้ว)
- รองเท้าที่ส้นสูงมากกว่าสองนิ้ว
- คุณแม่

*งานอดิเรก / สิ่งที่ทำเป็นเวลาว่าง

- ส่องกล้องจุลทรรศ์ ชอบทำสไลด์สดมากเป็นพิเศษ ชอบบันทึกภาพจากสไลด์ที่ทำเอาไว้
- ดูหนัง-ฟังเพลง-ถ่ายรูป-ดูดาว
- อ่านหนังสือ
- คิดแผนการสอน-กิจกรรมประกอบการสอน-วิธีใหม่ๆในการเอนเตอร์เทรนด์นักเรียน
- เล่นอินเตอร์เน็ต
- ทำเปเปอร์โมเดล
- เขียนแฟนฟิกชั่น เน้นบอยเลิฟ

*ความฝัน / เป้าหมายในชีวิต 

- เป็นนักวิจัย (ฝันนี้เหมือนเป็นจริงแล้วและจบไปแล้ว เลยไม่ได้รู้สึกกระตือรือร้นกับมันเท่าไหร่ ถ้าข้อเสนอดีพอ ก็อาจจะรับ แต่แค่อาจจะ นะ)
- มีคนดีๆสักคนที่รู้ใจ (เลิกคิดไปตั้งแต่บอกเลิกกับแฟนคนที่สี่แล้วล่ะ orz)

- ฟัง/อ่าน/เขียน ภาษาญี่ปุ่นได้สักที จะได้อ่านการ์ตูน/โดได้แบบไม่ต้องรอแปล
- ชีวิตที่เรียบง่าย แต่มีความสุข

- ได้กอดคุณพ่ออีกครั้ง ....

*ความสามารถพิเศษ 

- ทำอาหาร เน้นหนักที่ขนมอบ (แต่ถึงอย่างนั้น เวลารีบด่วนก็พึ่งบะหมี่ถ้วย ไม่ก็อะไรก็ได้กวาดลงหม้อแล้วปิดฝาต้มอยู่ดีนั่นแหละ ... )
- มูนวอล์ค/เต้นMJได้ เพลงหากินคือ Dangerous
- ถนัดสองมือ
- วิ่งระยะสั้น/วิ่งมาราธอน/บาสเกตบอล
- จำชื่อนักเรียนที่สอนในปีนั้นได้ทุกคน (แต่ก็เฉพาะนักเรียนเท่านั้นล่ะ คนอื่นๆก็ยังต้องใช้เวลาอยู่ดี orz)
- จับโกหกเก่ง (แต่ก็แค่นักเรียนอีกเช่นกัน)
- ตัดผมเอง

*ตำหนิ ::

- สายตาสั้น ซ้าย 300 ขวา 600 (สวมแว่นสายตา กรอบพลาสติก สีดำ)

- แผลเป็นที่โหนกแก้มซ้าย ไม่ได้ชัดมาก แต่ก็ใช่ว่าจะมองไม่เห็น ถ้ามีงานที่ต้องถูกถ่ายรูปจะปาดเครื่องสำอางค์ปิดไว้ เป็นที่สงสัยอยู่ว่า มาจากอุบัติเหตุในห้องทดลองหรือการต่อตีสมัยเป็นนักเรียน

*นิสัย

- ค่อนข้างสันโดษ แต่มนุษย์สัมพันธ์ยังจัดอยู่ในระดับพอรับได้ มีคนเข้าหาก็ยังคงพูดคุยตามปกติ ถ้าเป็นเรื่องที่ชอบจะคุยด้วยนานขึ้น

- ไม่ชอบพูดคุยกับคนแปลกหน้าหรือเป็นฝ่ายเปิดประเด็นสนทนาเท่าไหร่ถ้าหากไม่จำเป็น(เช่น หลงทาง) หรือไม่รู้สึกสนใจคนที่จะคุยด้วย (สนใจในที่นี้ คืออยากรู้จัก ไม่ได้หมายความถึงการเฟลิร์ทแต่อย่างใด)

- ชอบคิดแต่ไม่ชอบพูด

- แสดงออกด้วยดวงตามากกว่าสีหน้าหรือท่าทาง จะโกรธจะเสียใจจะดีใจก็พยายามยิ้มนำไว้ก่อน

- จริงจัง รอบคอบ ทำอะไรใช้เหตุผลเป็นที่ตั้ง คิดคำนวณผลได้ผลเสียก่อนเสมอ

- เชื่อมั่นในตนเองในเรื่องงานและการตัดสินใจ แต่เซลฟ์ต่ำสุดๆกับเรื่องหน้าตา การแต่งกายและส่วนสูง

- ใส่ใจความรู้สึกคนอื่น

- ค่อนข้างคิดมาก จนบางครั้งเข้าข่ายวิตกกังวล โดยเฉพาะหลังจากจบการสนทนายาวๆกับใครสักคนไปจะชอบเก็บมาคิด ว่าเผลอพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า ทำอะไรให้ใครไม่พอใจไปไหม

- ไม่ชอบแสดงความรู้สึกของตัวเอง เวลามีปัญหาจะเก็บไว้กับตัวเงียบๆ ถึงจะมีคนถามก็ปฏิเสธไว้ก่อนว่าไม่มีอะไร จนไม่ไหวจริงๆจะเล่าเอง

- ชอบชีวิตเรียบง่าย สบายๆ แต่พอได้อยู่แบบนั้นจริงๆกลับรู้สึกทนไม่ค่อยได้ ต้องหาอะไรให้ตัวเองทำเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้แอคทีฟอะไรมากถ้าไม่ใช่เรื่องที่สนใจจริงๆ

- แต่ทั้งหมดที่ว่ามา ถือเป็นข้อยกเว้นเวลาสอนหนังสือ
 
- กระตือรือร้นในการสอน ชอบที่จะได้ยืนหน้าห้อง อธิบายบทเรียนที่นักเรียนยังไม่เข้าใจ

- ยึด The duty must go on เป็นที่ตั้ง จะป่วยจะธุระ ถ้าไม่จำเป็นขนาดหัวขาด ยังไงเลือกนักเรียนเป็นอันดับแรก

- ความอดทนสูง ใจเย็นกับนักเรียนที่ก่อกวนในชั้น

- ใส่ใจกับความรู้สึกของนักเรียน เป็นผู้ฟังที่ดี

- เป็นที่ปรึกษาที่ดี แต่ไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ เพราะฟังใครแล้วมักจะเผลอเก็บมาคิดเป็นปัญหาของตัวเองด้วย

*อดีต/ประวัติ 

- พ่อแม่หย่ากันตอนอายุหกขวบ รตาต้องอยู่กับแม่ที่แต่งงานใหม่กับชาวต่างประเทศ

- ไม่ถูกกับพ่อเลี้ยงมากๆ มีปัญหาบ่อยครั้ง สุดท้ายตัดสินใจหนีมาหาพ่อ

- อายุแปดขวบ พ่อตายเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ สองพี่น้องจึงอยู่ในความดูแลของลุง ซึ่งเป็นเจ้าของไร่องุ่น

- สมัยเด็กค่อนข้างทำตัวมีปัญหา ก่อเรื่องก่อราวไว้เยอะ ดื้อเงียบ ขวางโลก ไม่เคารพผู้ใหญ่ที่รู้สึกว่าไม่น่าเคารพ พอพี่ชายเอนท์ติดหมอ ไม่มีคนคอยคุมความประพฤติ ลุงเลยส่งรตาไปเรียนโรงเรียนประจำ(ตอนนั้นจบประถมพอดี)

- (เมื่อก่อน)ไม่ค่อยสนิทใจกับผู้หญิง ฝังใจว่าผู้หญิงชอบจับกลุ่มนินทา สมัยเรียนมัธยมเลยมีแต่เพื่อนผู้ชาย

- ตอนมอปลายมีเรื่องต่อยตีบ่อย ไม่เคยเป็นคนเริ่ม มีแต่ออกไปคุมความประพฤติเพื่อน และแสตนด์บายคอยช่วยเวลาโดนรุม

- ตั้งใจจะเป็นนักวิจัย แต่พลาดทุนตอนจบมอหก ทุกคนคาดหวังให้เข้าหมอ แต่รตาตัดสินใจเบนเข็มมาเรียนครุศาสตร์ เรียนจบด้วยเกียรตินิยมอันดับสาม ได้ทุนฝึกประสบการณ์การทำวิจัยที่อเมริกาอยู่หนึ่งปี และได้เจอกับเจสสิก้าที่นั่น

- ระหว่างเรียนมหาลัยมีแฟนมาแล้วสี่คน ไม่ประสบความสำเร็จในความรัก

- หลังจากกลับจากอเมริกา รตาเข้าทำงานในโรงเรียนเอกชน สอนวิชาชีววิทยาสำหรับมอปลาย เป็นครูที่ค่อนข้างฉีกออกจากกรอบ สอนนักเรียนให้คิดมากกว่าให้เชื่อ อยากให้เด็กเรียนรู้ระเบียบสังคม เพราะต้องการจะอยู่ร่วมกับคนอื่น มากกว่ามีจุดประสงค์ให้ทำตามสิ่งที่สังคมขีดกรอบ ไม่ชอบนโยบายหักคะแนนความประพฤติ เวลานักเรียนมีเรื่องจะเป็นคนแรกที่รู้และไประงับเหตุเองเสมอ ไม่หักคะแนน(ถ้าเป็นไปได้) แต่จะใช้วิธีสอน แล้วลงโทษให้บำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมแทน

- อาจารย์ผู้ใหญ่บางคนไม่ชอบที่รตาไม่เห็นด้วยกับความคิดเรื่องไล่นักเรียนที่ก่อปัญหาออกและการฝากนักเรียนเข้า ทำให้มีปัญหากับผู้ใหญ่บ่อยๆ

- สอนอยู่สามปี ปีสุดท้ายไปแรงกับอาจารย์อีกคนหนึ่งที่พยายามยัดเยียดความผิดให้นักเรียนในประจำชั้นซึ่งเลิกก่อเรื่องไปได้สักระยะ หลังเคลียร์ปัญหาของนักเรียนแต่ปัญหากับเพื่อนร่วมงานยังคาราคาซัง เลยตัดสินใจลาออกก่อนที่จะได้ไปต่อยกับใคร

- หลังลาออกชีวิตค่อนข้างเละเทะ ส่วนหนึ่งเพราะหมกตัวอยู่ในห้อง พยายามหาคำตอบให้กับชีวิตที่ผ่านมาของตัวเอง แถมดื่มเหล้าวันเว้นวันบ้างอะไรบ้าง หนีไปแบ็กแพ็คแบบไม่บอกกล่าวบ้าง พี่ชายกับเพื่อนเป็นห่วง ประจวบกับเจสสิก้าชวนไปเยี่ยม เลยได้รู้จักกับบลอดเวน

- ตัดสินใจย้ายมาอยู่บลอดเวนเพราะต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเอง อยากเริ่มต้นใหม่ โดยใช้ชีวิตเพื่อค้นหา สิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ

*ข้อมูลเพิ่มเติ่ม  ::

- มีพี่ชายหนึ่งคน อยู่ที่ไทย ชื่อ รัตติ รัตยากร อายุมากกว่ารตา 6 ปี และ เป็นเกย์

- แฟนของรัตติคือคนที่รตาเรียกติดปากว่า พี่หมอ ชื่อจริงๆ คือนายแพทย์วิทยา

- นอกจากกลุ่มเพื่อนที่อยู่ที่ประเทศไทยแล้ว นอกบลอดเวน รตามีเพื่อนสนิทอยู่อีกคนหนึ่ง สาวลูกครึ่งอเมริกัน-แคนาเดียน ชื่อ เจสสิก้า (รู้จักกันตอนที่ได้ทุนฝึกประสบการณ์)

- เจสสิก้า อาศัยอยู่ที่เมืองยาโฮ

- ริต้า มีคนเดียวที่เรียกชื่อนี้คือเจส ซึ่งรตาค่อนข้างจะหัวเสียแบบไร้สาเหตุทุกครั้งที่ได้ยิน แต่ หลังๆเริ่มปลงแล้วล่ะ (/รตา My name is RATA, no RITA !!! )

- เลี้ยงไฮดรา ยูกลีนา พารามีเซียม และพลานาเรีย

- ที่ทำหน้าเหมือนเครียดหรือจริงจังบ่อยๆ แต่ไม่ได้มีอะไรหรอกนะ บางที พอคิดถึงเรื่องอื่นมากๆ คิ้วมันจะขมวดไปเองแบบนั้นแหละ

- ไม่ได้เป็นครูที่ดุนะ แต่ตามันไปเอง (*รตา/เขี่ยพื้น อย่ากลัวครูสิคะ)

- ไม่ได้ซีเรียสกับชีวิตอะไร อารมณ์ขันก็พอมีอยู่ แต่ปล่อยมุกไม่ค่อยเป็นเลยดูเฉยสนิทแบบนั้น พอคุยกันนานๆถึงจะรู้ว่า เธอก็รั่วเป็นเหมือนกันนั่นแหละ

- เวลาเขินๆ หรือทำอะไรไม่ถูก ถ้าไม่เอาผมทัดหูก็จะเกาแก้ม

- บางครั้งก็กลุ้มใจกับความสูงของตัวเอง เพราะสูงเกินไปยืนกับผู้ชายก็ยังดูไม่ค่อยดี แต่ก็ยังชอบใส่ส้นสูงอยู่ดีนั่นแหละ(ไม่เกินสองนิ้ว)

- ที่ไม่ชอบกางเกงขาสั้นหรือกระโปรงสั้น ไม่ใช่เพราะเรื่องดีไซน์หรือห่วงโป๊ แต่รู้สึกว่ามันเห็นขายาวเกินงาม ชุดว่ายน้ำก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

- แพ้เครื่องสำอางค์ง่ายมาก คอนซีลเลอร์ที่ใช้ปิดรอยแผลเป็นเลยเลือกอย่างดีหน่อย (ซึ่งรตาบอกว่าแพงเกินกว่าจะใช้ได้ทุกวัน)

- อย่าให้เข้าใกล้รถหรือมอเตอร์ไซค์ถ้าไม่จำเป็น รตาเป็นคนขับรถเร็วมาก และมารยาทบนถนนค่อนข้างต่ำ ถ้ารีบล่ะก็ ปาดได้เป็นปาด แซงได้เป็นแซง ไม่เจอตำรวจไม่มีกล้อง ก็เหยียบเกินร้อยสี่สิบทุกที

- ตอนนี้ใช้จักรยานอยู่(ปั่นซิ่งเช่นกัน) กำลังคิดว่า อยากจะทำงานเก็บเงินสักระยะ แล้วค่อยซื้อมอเตอร์ไซค์ใหม่

- กระเพาะสี่มิติ(เจ้าตัวว่างั้น) ใส่อะไรไปก็หายเรียบ ไม่โผล่เป็นตัวเลขบนตาชั่งให้กวนใจด้วย แต่ปกติก็กินนิดกินหน่อยนั่นแหละ

- คอแข็งมาก อย่าท้าดวลเหล้า หรือเสนอตัวจะเลี้ยงเชียว ถ้าคุณเธอไม่เกรงใจขึ้นมา ก็ นะ ... 

- ช่วงเช้าของวันที่ไม่ได้ตื่นเอง เป็นช่วงเวลาที่ไม่ควรเข้าใกล้มาก ถึงมากที่สุด โดยเฉพาะเช้าที่ผ่านการโต้รุ่งหรือนอนไม่ถึงสี่ชั่วโมง เพราะรตาจะอารมณ์เสีย หงุดหงิดง่าย ปากหาเรื่อง จะหายก็ต่อเมื่อเริ่มเข้าสอนคาบแรกไปแล้วนั่นแหละ

- น้ำตาลในเลือดต่ำบ่อย โดยเฉพาะวันที่ตื่นสายจนเตรียมมื้อเช้าไม่ทัน อาการจะมึนๆงงๆ ปฏิกริยาตอบสนองช้ามาก

- จากข้อบน ทำให้ที่โต๊ะทำงานมีขนม ลูกอม ท็อฟฟี่ อะไรที่หวานๆใส่ขวดโหลเก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน ซึ่งนักเรียนที่สนิทกัน/อยู่ในห้องที่ประจำชั้นชอบแว้บมาขอ แน่นอน ถ้าไม่ใช่เวลาพักก็อย่างหวังว่าจะได้

- อ่านการ์ตูนและคุยเรื่องนี้อย่างเปิดเผยกับนักเรียน ให้ยืมได้ถ้าอ่านภาษาไทยออก แต่เรื่องความวาย อา ปล่อยให้มันเป็นความลับดำมืดของจักรวาลต่อไปเถอะนะ

- แพ้เผือก ควันธูปและน้ำหอม

- เป็นมังสวิรัติสัปดาห์ละวัน ตอนอยู่ที่ไทยกินทุกวันพระ แต่พอย้ายมา ปฏิทินขึ้น/แรมหายาก เลยเปลี่ยนเป็นวันพุธแทน (แต่ช่วงกินเจก็กินทั้งสัปดาห์เหมือนกันนะ)

- เวลาว่างจากสอน หากไม่อยู่ตรวจงานอยู่ที่ห้องพักครู จะสามารถพบตัวได้ที่ห้องสมุด หรือห้องแล็บชีวะ

- พกออร์กาไนเซอร์ แต่อย่าได้ขอเปิดดูเชียว ไม่ค่อยมีงานอะไรหรอก หลังๆเล่มมีแดรบเบิ้ลวายสั้นๆอยู่เต็มไปหมด

- เหมือนจะเรียบร้อยและระเบียบจัด แต่ความจริงแล้วค่อนข้างรกรุงรังพอสมควร อย่างเอกสาร ถ้าไม่ใช่เกี่ยวกับงานสอนหรือเอกสารสำคัญก็จะโยนสุมๆไว้ จะใช้ค่อยรื้อเอา (แต่ก็หาเจอนะ ว่าอะไรอยู่ตรงไหน)

- โต๊ะทำงานที่ห้องพักครูค่อนข้างรก แต่ห้องพักที่อพาร์ทเมนต์รกยิ่งกว่า ของกระจายเกลื่อนไปหมด ทั้งนิยาย การ์ตูน โดจิน แผ่นหนังที่โหลดบิทมา ผ้าห่มก็ไม่ชอบพับ ช่วงไหนที่บ้าทำเปเปอร์โมเดลมากๆก็จะมีเศษกระดาษกับอุปกรณ์ต่างๆเป็นออพชั่นเสริม

- กินนอนไม่ค่อยเป็นที่ บางวันที่ต้องทำงานดึกๆก็ยึดโซฟาไม่ก็พื้นห้องเป็นหลัก

*การแต่งกาย : :

- เป็นคนไม่ตามแฟชั่น และแต่งตัวไม่เก่งเอามากๆ ชนิดเปิดตู้ได้ มีอะไรก็คว้ามาใส่ก่อนเลย

- ค่อนข้างชอบเสื้อผ้าโทนเข้ม เสื้ออาจใส่สีอ่อนบ้าง แล้วแต่โอกาส

- วันทำงาน : เสื้อเชิ้ตแขนสั้น กางเกงแสล็คสีดำ(เพื่อความคล่องตัวในการทำงานและสะดวกในการเดินทาง) บางวันอาจใส่กระโปรงบ้าง(แล้วแต่อารมณ์)
รองเท้า บางวันก็หนัง บางวันก็ผ้าใบ(แล้วแต่อารมณ์อีกเช่นกัน)
หน้าหนาวชอบใส่เสว็ตเตอร์มากกว่าโค้ท

- วันอยู่บ้าน : เสื้อยืด ขาสั้น/สามส่วน

- วันทั่วไป : เสื้อยืด/เสื้อใส่สบาย กางเกงยีนส์/ผ้าหนา

(ไม่ค่อยจำกัดมาก) 

 
(วันทำงานที่ใส่กระโปรงก็ราวๆนี้)
(รูปเก่าตั้งแต่ตอนเสก็ตรตาใหม่ๆ เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันแฮะ ดูใจดีกว่าตอนปัจจุบันมากorz)
(รตาตอนอายุยี่สิบต้นๆ จบใหม่ๆก็ฟีลนี้แหละ)

แพ็ดสี

Skin : 246 240 224

Eyes : 51 15 15

Hair : 30 29 29

(ไม่ซีเรียสเรื่องสีนะคะ แค่ไม่หลุดโทนก็พอแล้วล่ะ อา ปกติเวลาลงเองก็จิ้มปาดมั่วเหมือนกัน)

ฝากลูกสาวไว้ในความดูแลด้วยค่ะ//โค้ง

อนึ่ง เอนทรี่นี้อัพเดทเรื่อยๆค่ะ

(เดี๋ยวมือหายเจ็บจะมาอัพของBTSกับเจสสิก้านะคะ)

Edit

- 25/04/10 ลบคอมเมนท์แสปม